gselaci.wordpress.com

Politika si luftë klikash (në vend se garë ideologjike)

In Politikë on 29 July, 2012 at 00:21

Gëzim Selaci

 Në mungesë të identitetit ideologjik të partive politike, çfarë na shesin ato nëse jo vizione e programe për atë se si të organizojmë shoqërinë dhe çfarë vendime kolektive të marrim?

Ideologjitë politike janë sisteme ideshë politike; sisteme të besimeve politike. Me fjalë të tjera, ato përfaqësojnë vizione dhe ëndërra për atë se si të rregullohet jeta ekonomike e kulturore, çfarë ligje të bëhen, kush t’i bëjë ato e kush t’i zbatojë ato, cilat janë parimet e moralit dhe të besimit, çfarë është private e çfarë publike, cilat janë të drejtat dhe përgjegjësitë e anëtarëve të familjes e shoqërisë, cili është raporti ndërmjet shtetit e fesë, shtetërores e civiles, individit e kolektivit, e kështu me radhë. Më pas këto vizione e ëndërra mishërohen në platforma politike e programe partiatke. Partitë politike që udhëhiqen nga programe ideologjike marrin vota nga qytetarë që besojnë në të njëjtat ideologji si dhe votues që mendojnë se interesin e tyre e realizojnë përmes zbatimit të programeve përkatëse.

Në këtë model politik ideal ideologjitë janë kryesore në lojën politike. Në sistemin dhe kulturën tonë politike partitë nuk udhëhiqen nga ideologji dhe programe politike. Sido që të jetë, kuptohet, as naivi nuk kishte me pasë iluzione se ideologjitë janë arsyeja e ekzistimit të partive politike. Fundja, politika është garë për pushtet, prandaj politikanët që garojnë për të zënë postet e pushtetit, mund edhe të mos çajnë kokën se për cilën ideologji përcaktohen. Ideologjia pra nuk është kryesore, veçse diçka duhet t’u shesës votuesve për të marrë si shkëmbim votat e tyre. Çfarë ka rëndësi është të përcaktohesh për një ideologji që të sjell sa më shumë vota për të marrë pushtetin në dorë.

Por, në mungesë të ëndrrave, vizioneve, si dhe ideve e programeve për realizimin e tyre, çfarë na shesin politikanët për t’na blerë votat tona? Ndërsa disa na këndojnë për bëmat e heronjve të luftës e të paqes, të tjerët na ofrojnë strehë nga rreziqe të trilluara e reale, nga rreziku i prishjes me miqtë ndërkombëtarë, nga kërcënimi prej fundamentalistëve fetarë, nga rreziku për identitetin kombëtar, frikë prej lindjes e perëndimit, veriut e jugut, të tjerët na garantojnë shpëtimin teologjik, e disa të tjerë nuk kanë fare nevojë të na ofrojnë diçka në shkëmbim të votës tonë, por mjafton emri i familjes për të na mahnitur me karizmën e prejardhjen e tyre.

Kështu, partitë identifikohen me emra të përveçëm të personave, familjeve, rajoneve e grupeve të ngushta, ndërsa ideja e përfaqësimit të qytetarëve në sallat vendimmarrjes zëvendësohet me klientelizëm dhe sistem të patronazhit. Në këtë mënyrë, ndërtohet një raport i ngushtë ndërmjet partive të caktuara e grupeve të ngushta që mund të jenë të çfarëdo lloji; biznese, organizata paralele të sigurisë, struktura parapolitike, etj. Spektri politik ndahet në kampe armiqësore, e “lufta” simbolike apo gara për pushtet bëhet luftë reale ndërmjet partive prapa të cilave qëndrojnë – jo vullneti për vendime kolektive e bërje të politikave në interes publik e qytetar, por – gjithë ato interesa të klikave të lartpërmendura si dhe elektorati i ndarë thellë në vija etnike e deri diku edhe rajonale.

Botuar në Zëri, më 2 gusht 2012

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: